Maarten maakt een wat nerveuze indruk zo op het eerste gezicht. Op zijn voorhoofd glinsteren wat hele kleine druppeltjes zodra hij het woord neemt. Hij stelt voor een voorstelronde te doen zodat we elkaars namen leren kennen.

Het homostel bestaat uit Robby en Quint. Het voorstel om mindfulness te gaan doen stamt van Quint. Stress in de relatie liep op, en via de psychologe van Quint kwamen ze op mindfulness. Ze willen meer leren genieten.
Esther werkt bij een bank. Ze voelt zich erg verantwoordelijk en wil het overal goed doen. De onzekerheid of ze het wel goed levert stress op.
De oudere vrouw heet Sienie en is vorig jaar gescheiden. Ze voelt zich niet gelukkig, af en toe wat depressief. Na verschillende andere therapieën heeft ze haar hoop op mindfulness gevestigd.
De drie dames zijn inderdaad vriendinnen en komen uit Broekhuizenvorst. In de libelle lazen ze over mindfulness, en zo werden ze nieuwsgierig. Ze stellen zich voor als Truus, Astrid, en Coby. Een doel? Nee, daar hadden ze nog niet over nagedacht. Moest dat dan?

Maarten vertelt dat er normaal gesproken twee therapeuten zouden zijn. Zijn supervisor is echter plotseling geveld door de griep, maar die vond dat Maarten de inleiding goed alleen kon doen.
“Heb je dat dan al vaker gedaan”? vraagt Esther. “Ik moest 150 euro overmaken”.
Het blijkt Maartens eerste keer te zijn, waarop Esther een klein zuchtje slaakt en een vreemde draai met haar beide ogen maakt.
“Hij moet t toch ook leren”? Het is Robby die het voor Maarten opneemt. “Toch hè, Maarten”? Bij die laatste woorden krijgt Robby een elle boog in zijn zij. Quint is het duidelijk niet eens met de manier waarop Robby zich over Maarten ontfermt.
Maarten zelf begint nu ook wat plekjes in de oksels van zijn groene blouse te vertonen, en besluit met de inleiding te beginnen.

Mindfulness heeft als doel het loslaten van de automatismen van elke dag. Niet dat die automatismen slecht zijn maar ze kunnen er voor zorgen dat je de ‘hier en nu momenten’ mist. Het gevaar daarvan is dat tijdens deze automatismen (bijv. tijdens het haren kammen) iemand negatieve conclusies trekt. Bijvoorbeeld zichzelf minder vindt of afkraakt. Het gevolg is dan een negatieve stemming en stress.
Zonder ook maar een keer te stotteren braakt Maarten de theorie over ons uit. De eerste die de daarop volgende stilte doorbreekt is Astrid. ” As mien hoar neet good zit goj ik gewôen noa de kapper”, zegt ze met een brede lach. De natte plekken onder Maartens oksels nemen nu opvallende vormen aan.
Hij besluit te gaan oefenen met het hier en nu. Daarbij haalt hij een klein zakje tevoorschijn waar zich rozijnen in bevinden. Ieder krijgt een rozijn, en Maarten vraagt deze in de hand te nemen. De bedoeling is om tijd te nemen (hier en nu) de rozijn te voelen, ruiken, horen, zien en proeven. Aanvankelijk lijkt dit goed te gaan. Bij het ‘horen’ gaat het echter mis…….(word vervolgd)

 

najelda

Werkzaam in de verslavingszorg, waar elke dag zichtbaar is dat genot kan leiden tot een vreselijk lijden. Door één letter te veranderen, neemt de betekenis van een leven andere vormen aan. Ik schrijf over mezelf in relatie tot de ander. Verbazend, bewonderend, sceptisch, gevoelig, herkenbaar en altijd met plezier.

Meer Columns van mij - Website

Ik ben te vinden op:
Twitter