Vandaag is een treurdag. De Derde van dit jaar. Ik moet namelijk Omzet Belasting betalen, of zoals u wilt: Belasting Toegevoegde Waarde.

Ingevoerd op 1-1-1969 met de mededeling dat de prijzen licht zouden stijgen. Jokkebrokken! Sterker nog, in 2015 waren de inkomsten door de btw afdracht hoger dan die van de loonbelasting?

Enfin, een druk op de knop en daar gaat mijn geld. Mijn met veel plezier verdiende ruilmiddel verdwijnt, in de virtuele wereld van de ING. Doei, doei, bye, bye.

Als ik betaald heb, ben ik altijd een beetje van slag. Dan komt er niet zoveel meer uit mijn hoofd en vingers, terwijl er voor mij allerlei zaken liggen die mijn aandacht verdienen.

Dus lees ik de krant en ontplof.

Dat ik geen fan ben van het Koningshuis en de Politiek is door de jaren heen ontstaan. Heeft een beetje te maken met de geschiedenis van mijn (voor) ouders en de opstelling van de diverse Nederlandse regering naar hen, het straffeloos politiek kunnen aanklooien met van alles en nog wat, en tot op de ga vandaag nog steeds gebeurt.

En dan hebben we nu de Belastingdeal van de Oranje Leeuwen, en de rol van Juliana en haar grijpgrage lieverd.

Staan een beetje strak van de centjes, wippen er vrolijk op los, grijpen zo links en rechts wat om zich heen en kunnen een gesloten boek zijn. Plus ze hebben alle een erfelijke gen, als het gaat om wie het meeste onroerend goed moet hebben.

Waarom niet gezellig een bezoekje brengen aan een Molukse wijk of bij mijn buurvrouw die niemand heeft, en af en toe verrekt van de honger en pijntjes. Dwars door een meute De Wereld Draait Door Vloggers heen lopen of bij de familie van ‘t Hek op de koffie, om ze te overtuigen dat ze het echt niet makkelijk hebben om rond te komen.

Welnee, we gaan on tour in Almelo om ontvangen te worden, door een nerveuze Burgervader die ze verteld dat er alleen maar lieve mensen in zijn dorpen  wonen zonder probleempje. Want in Almelo zijn we zo gewoon.

Gedver, de Gedver. Ik ben voor het Koningshuis mits ze eerlijk zijn, weten wat het is om een excuus aan te bieden, niet te koop lopen met hun door anderen betaalde verworvenheden en een ouderwets defilé organiseren, waar het volk hen ongedwongen kan vereren.

En nu?

Willy, ik ga weer aan het werk dus als ik je niet meer spreek: hele fijne kerstvakantie in Porto Ercole, Noordeinde, Drakensteyn, Tavernelle, ’t Loo of Wiesing in Oostenrijk. En excuus, als ik een paar pandjes ben vergeten.

Lijkt me ook verdraait lastig om te moeten kiezen. Gelukkig heb ik daar geen last van. Je hebt gelijk, jouw leven is niet éénvoudig. En dan ook nog zwaaien, heel veel zwaaien. Fijne dag en de groeten aan Mark. Die regelt het wel voor je, komt goed. Mazzel….

 

Zwaaien tot je een ons weegt.
Stem op deze column!